A Nightmare on elm street

Στην Elm Street, ο ύπνος δεν είναι ξεκούραση. Είναι παγίδα. Κάθε φορά που τα μάτια σου βαραίνουν, κάτι πλησιάζει μέσα από το σκοτάδι, σύροντας τις λεπίδες του πάνω στους τοίχους των ονείρων σου. Τα φώτα τρεμοπαίζουν, οι σκιές μεγαλώνουν και οι γνώριμοι χώροι γύρω σου αρχίζουν να αλλάζουν, σαν η πραγματικότητα να λιώνει αργά μπροστά σου. Δεν ξέρεις αν είσαι ξύπνιος ή αν έχεις ήδη περάσει εκεί όπου εκείνος σε περιμένει.

Ο χρόνος σου τελειώνει και η μόνη σου επιλογή είναι να μείνεις συγκεντρωμένος, να λύσεις τα σημάδια που κρύβονται μέσα στον εφιάλτη και να βρεις τρόπο να ξεφύγεις πριν σε πάρει ο ύπνος. Όμως όσο προχωράς, τόσο πιο καθαρά ακούς το μεταλλικό ξύσιμο πίσω σου. Ένα γέλιο σπάει τη σιωπή. Μια φιγούρα με καμένο πρόσωπο εμφανίζεται μέσα στο σκοτάδι. Και τότε καταλαβαίνεις πως στην Elm Street, οι εφιάλτες δεν τελειώνουν όταν ανοίγεις τα μάτια σου.